En uit welk potje betalen we dat? (Deel 1; de Sociale Dienst)

Serie over de verschillende manieren waarop arbeidsmarkt gerelateerde trajecten betaald kunnen worden

MKBGW houdt zich bezig met het meten van houding en gedrag in relatie tot werk. Werknemersvaardigheden dus. Langzamerhand komen steeds meer ondernemers, maar ook werkzoekenden en intermediairs er achter dat het aantoonbaar hebben van goede werknemersvaardigheden van groot belang is bij het vinden en behouden van werk. Gesteund door de grootste werkgeversverenigingen in Nederland (MKB en VNO/NCW) meten wij de werknemersvaardigheden vanuit het perspectief van de werkgever.

Vreemd genoeg komen we zelden partijen tegen die hier geen interesse in hebben, maar de terugkerende vraag blijft: op welke wijze wordt dit assessment gefinancierd. Het antwoord daarop is zeer divers. Vandaar deze serie over mogelijke financieringsbronnen voor trajecten op het snijvlak van onderwijs, bedrijfsleven en overheid.

Deel 1: de Gemeentelijke Sociale Dienst

Bij gemeentes staat iedereen ingeschreven die een uitkering ontvangt vanuit de Wet Werk en Bijstand (WWB). Vanuit de sociale diensten van gemeenten wordt actief beleid gevoerd om mensen weer richting werk te bewegen. Afhankelijk van de afstand gaat dat in één of meerdere stappen. Van socialisatie tot het aanleren van vakvaardigheden. In veel gevallen kennen gemeenten ook de toegevoegde waarde van de erkenning “Goed Werknemer” (GW).

Om GW door een gemeente betaald te krijgen moet meestal een aanbestedingsprocedure doorlopen worden. Daarbij wordt naast beschikbaar budget ook gekeken naar nut en noodzaak, andere diensten die al afgenomen worden en wordt bepaald voor welke doelgroep GW ingezet gaat worden. Gezien de hoeveelheid informatie die op tafel moet komen en de keuze die gemaakt moeten worden is het niet de snelste route naar financiering; wel een duurzame.

Voordat een gemeente overgaat tot een bovengenoemd traject wil men graag eerst zelf ervaren hoe de inzet van GW bevalt, wat het oplevert en dergelijke.

Zijn er dan ook kortere wegen naar Rome? Jawel, maar dan is het van belang dat er concrete banen in het verschiet liggen en dat ook de toekomstige werkgever de meerwaarde van GW ziet.

Elke gemeente heeft specifieke budgetten voor directie arbeidstoeleiding. Deze budgetten zijn vaak op cliënt-niveau en kunnen alleen ingezet worden als er door de werkgever een heel duidelijke intentie is afgeven voor een baan.

Om dat voor elkaar te krijgen is het goed om voorafgaand aan een bezoek aan de gemeente, eerst bedrijven te benaderen voor mogelijke interesse. Voor iedere uitgave zal de gemeente altijd vragen naar de arbeidsrelevantie. Hiermee voorkom je het kip en ei verhaal en organiseer je je eigen succes. Immers, door deze werkwijze is het aantal deelnemende cliënten dat snel een baan vindt groter.

Indien je de interesse voor je traject al gewekt hebt bij de gemeente kun je er ook voor kiezen om samen met het Werkgevers Service Punt (WSP) een plan te maken om werkgevers te benaderen. Indien het WSP enthousiast is en concrete banen meldt die bereikbaar worden voor cliënten indien ze beschikken over GW, zal de bereidheid tot financieren snel toenemen.

Op deze wijze kan men toch een pilot starten en in de praktijk zien wat de toegevoegde waarde is van een traject. Meer weten? info@mkbgw.nl

Tips:

  1. Informeer naar doelgroepen waar budgetten voor zijn.
  2. Zorg voor een duidelijk verband met te genereren uitstroom.
  3. Zorg voor bekendheid en ondersteuning vanuit het bedrijfsleven.
  4. Met een beperkt budget kun je in een pilot laten zien wat de toegevoegde waarde is voor de opdrachtgever.
  5. Zie jezelf niet als opdrachtnemer, maar als co-maker; je hebt immers een gezamenlijk doel.